Δεν πρόκειται απλώς για μια συλλογή διηγημάτων· είναι ένα μωσαϊκό από ζωές, στιγμές και μνήμες που ενώνονται αθόρυβα. Κάθε ιστορία ανοίγει ένα μικρό παράθυρο σε ανθρώπους που κουβαλούν το παρελθόν τους όχι ως βάρος που τους λυγίζει, αλλά ως σκιά που τους ακολουθεί, διαμορφώνοντας τις σιωπές και τις επιλογές τους. >>>

Η πεζογράφος Βάλια Ζαπώνη με αυτή τη συλλογή διηγημάτων επιστρέφει και πάλι στον γενέθλιο τόπο της Φλώρινας και με όχημα τη μνήμη αναμοχλεύει και πάλι βιωματικές εμπειρίες καταθέτοντας αυτή τη φορά ιστορίες που αφορούν στο συλλογικό και ατομικό τραύμα του εμφυλίου πολέμου. Πραγματεύεται διανθρώπινες σχέσεις κάτω από οριακές και αντίξοες συνθήκες και τον αγώνα του ατόμου να ανταπεξέλθει και να σταθεί όρθιος με ευγλωττία, με ρέοντα και απέριττο αφηγηματικό λόγο. >>>

Ένας βαρκάρης σε μια λίμνη ατενίζει τα βουνά. Ο πίνακας του Φλωρινιώτη ζωγράφου Δημήτρη Βέγλη,στο εξώφυλλο,και ο τίτλος Ο βαρκάρης της Πρέσπας μας εισάγουν στο βιβλίο της Βάλιας Ζαπώνη. Φλώρινα, Πρέσπα, βαρκάρης,βουνά… ένας κόσμος που τον στοιχειώνει ακόμη το διαγενεακό συλλογικό τραύμα του εμφυλίου. Γι’ αυτόν τον κόσμο ένιωσε τη βαθιά επιθυμία να γράψει το βιβλίο της η Φλωρινιώτισσα Βάλια. >>>

Η Βάλια Ζαπώνη με το πρόσφατο βιβλίο της «Ο Βαρκάρης της Πρέσπας-2+5 διηγήματα», εκδόσεις Το Kεντρί, 2025 σκύβει με τρυφερή ματιά στα ήρεμα νερά της λίμνης Πρέσπας, στον γραμμικό χρόνο του τώρα, και με μνημονικές εικόνες ταξιδεύει στον παρελθόντα χρόνο, σ΄εκείνη την επώδυνη περίοδο του Εμφυλίου στην πατρίδα της, τη Φλώρινα, που έκρινε και την έκβαση του πολέμου. Κίνητρο για τη συγγραφή του βιβλίου, όπως σημειώνει η συγγραφέας, ήταν «Το συλλογικό και ατομικό τραύμα του Εμφυλίου που στοιχειώνει ακόμα τις συνειδήσεις, τους ανθρώπους και τα μέρη», έτσι όπως διαδραματίστηκαν οι επώδυνες ιστορίες. >>>