Το βιβλίο «Κόκκινα Πρίσματα» του Κώστα Παπαποστολόπουλου δεν μοιάζει με ένα συμβατικό μυθιστόρημα, μοιάζει περισσότερο με μια σκοτεινή ποιητική εξομολόγηση που φορά τη μορφή αφήγησης. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, ο αναγνώστης βυθίζεται σ’ έναν κόσμο όπου ο θάνατος, η ενοχή, η επιθυμία και η λύτρωση συνυπάρχουν σαν αλληλένδετες αποχρώσεις του ίδιου κόκκινου πρίσματος. Η γλώσσα είναι πυκνή, σχεδόν υπνωτιστική, γεμάτη εικόνες που δεν περιγράφουν απλώς την πραγματικότητα αλλά την παραμορφώνουν ποιητικά. >>>
